Έχουμε μάθει να συνδέουμε τα ταξίδια με την παρέα, την οικογένεια, τους φίλους ή τον σύντροφό μας. Να σχεδιάζουμε μαζί προορισμούς, να μοιραζόμαστε εμπειρίες, να γελάμε, να φωτογραφιζόμαστε και να δημιουργούμε αναμνήσεις. Τι γίνεται, όμως, όταν αποφασίζουμε να ταξιδέψουμε μόνες; Όταν δεν υπάρχει κάποιος δίπλα μας να αποφασίσει πού θα πάμε, τι ώρα θα ξυπνήσουμε, πού θα φάμε ή πόσο θα μείνουμε σε ένα μέρος; Για πολλούς, η ιδέα ενός μοναχικού ταξιδιού μοιάζει παράξενη. Για άλλους, ακόμη και τρομακτική. Κι όμως, ένα ταξίδι χωρίς παρέα μπορεί να αποδειχθεί μία από τις πιο ουσιαστικές εμπειρίες της ζωής μας. Γιατί τελικά δεν ταξιδεύουμε πάντα για να γνωρίσουμε καινούργιους τόπους. Μερικές φορές ταξιδεύουμε για να ανακαλύψουμε κομμάτια του εαυτού μας που είχαμε ξεχάσει.

Η μοναξιά δεν είναι πάντα κάτι αρνητικό

Ζούμε σε μια κοινωνία που συχνά αντιμετωπίζει τη μοναξιά σαν αποτυχία. Αν μια γυναίκα καθίσει μόνη της σε ένα εστιατόριο, κάποιοι θα αναρωτηθούν γιατί δεν έχει παρέα. Αν πάει μόνη της για καφέ, ίσως θεωρήσουν ότι δεν έχει φίλους. Αν αποφασίσει να ταξιδέψει μόνη, δεν αποκλείεται να ακούσει το γνωστό: «Καλά, δεν βρήκες κανέναν να πάτε μαζί;». Λες και η προσωπική μας ευτυχία πρέπει υποχρεωτικά να εξαρτάται από την παρουσία κάποιου άλλου. Υπάρχει, όμως, τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να είσαι μόνη επειδή δεν έχεις επιλογή και στο να επιλέγεις να μείνεις μόνη επειδή το έχεις ανάγκη. Η μοναχικότητα, όταν αποτελεί συνειδητή επιλογή, μπορεί να γίνει πηγή ηρεμίας, ελευθερίας και αυτογνωσίας. Και ένα ταξίδι είναι ίσως η καλύτερη ευκαιρία να το ανακαλύψουμε.

Για πρώτη φορά αποφασίζεις μόνο για σένα

Στην καθημερινότητά μας, ιδιαίτερα ως γυναίκες, συχνά βάζουμε τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές μας. Είμαστε μητέρες, σύζυγοι, εργαζόμενες, κόρες, φίλες. Έχουμε υποχρεώσεις, ευθύνες, προγράμματα και ανθρώπους που περιμένουν κάτι από εμάς. Πόσες φορές, όμως, έχουμε αναρωτηθεί τι θέλουμε πραγματικά εμείς; Σε ένα μοναχικό ταξίδι δεν χρειάζεται να συμβιβαστείς με τις επιθυμίες κανενός. Θέλεις να ξυπνήσεις νωρίς και να παρακολουθήσεις την ανατολή του ήλιου; Μπορείς. Θέλεις να καθίσεις δύο ώρες μπροστά στη θάλασσα χωρίς να μιλήσεις σε άνθρωπο; Κανείς δεν θα σε ενοχλήσει. Θέλεις να χαθείς στα σοκάκια μιας παλιάς πόλης, να επισκεφθείς ένα μουσείο ή απλώς να απολαύσεις έναν καφέ παρατηρώντας τους περαστικούς; Είναι αποκλειστικά δική σου επιλογή. Και κάπου εκεί αρχίζεις να συνειδητοποιείς κάτι πολύ σημαντικό. Δεν χρειάζεται να περιμένεις πάντα κάποιον άλλον για να κάνεις όσα αγαπάς.

Μαθαίνεις να εμπιστεύεσαι τις δυνάμεις σου

Ένα ταξίδι μόνη σου δεν είναι απαραίτητα εύκολο. Μπορεί να χαθείς σε έναν άγνωστο δρόμο, να δυσκολευτείς να βρεις το ξενοδοχείο σου ή να χρειαστεί να αντιμετωπίσεις μια απρόβλεπτη κατάσταση χωρίς τη βοήθεια κάποιου γνωστού σου. Αυτές οι μικρές δυσκολίες, όμως, μπορούν να σου διδάξουν κάτι πολύτιμο. Ότι είσαι πιο ικανή απ’ όσο πιστεύεις. Ότι μπορείς να πάρεις αποφάσεις, να αντιμετωπίσεις προβλήματα και να διαχειριστείς καταστάσεις που μέχρι χθες θεωρούσες δύσκολες. Φυσικά, η ανεξαρτησία δεν σημαίνει απερισκεψία. Η σωστή προετοιμασία, η επιλογή ασφαλούς διαμονής και η προσοχή στις μετακινήσεις είναι απαραίτητες. Όμως, κάθε μικρή δυσκολία που ξεπερνάς ενισχύει την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Και αυτή η αυτοπεποίθηση δεν μένει στον τόπο που επισκέφθηκες. Την παίρνεις μαζί σου όταν επιστρέφεις στο σπίτι.

Όταν η σιωπή αρχίζει να σου μιλάει

Ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι ενός μοναχικού ταξιδιού να μην είναι όσα βλέπεις, αλλά όσα σκέφτεσαι. Στην καθημερινότητα σπάνια βρίσκουμε χρόνο να ακούσουμε πραγματικά τον εαυτό μας. Το τηλέφωνο χτυπάει, οι υποχρεώσεις τρέχουν, οι σκέψεις μπερδεύονται και η ζωή συνεχίζεται με έναν ρυθμό που πολλές φορές δεν προλαβαίνουμε να ακολουθήσουμε. Όταν, όμως, βρίσκεσαι μόνη σε έναν άγνωστο τόπο, οι ρυθμοί αλλάζουν. Μπορεί να καθίσεις σε ένα παγκάκι και να θυμηθείς όνειρα που είχες εγκαταλείψει. Μπορεί να αναρωτηθείς γιατί ανέχεσαι καταστάσεις που σε πληγώνουν. Μπορεί να συνειδητοποιήσεις πόσο έχεις αλλάξει μέσα στα χρόνια ή μπορεί απλώς να νιώσεις μια γαλήνη που είχες καιρό να αισθανθείς. Δεν χρειάζεται κάθε ταξίδι να φέρνει μεγάλες αποκαλύψεις. Μερικές φορές αρκεί να μας δώσει λίγο χώρο να σκεφτούμε. Γιατί υπάρχουν αλήθειες που τις ακούμε μόνο όταν σταματήσει ο θόρυβος γύρω μας.

Δεν χρειάζονται πολλά χρήματα για να ξεκινήσεις

Όταν μιλάμε για ταξίδια, συχνά φανταζόμαστε αεροπορικά εισιτήρια, ακριβά ξενοδοχεία και μακρινούς προορισμούς. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στην άλλη άκρη του κόσμου για να ζήσεις αυτή την εμπειρία. Μια μικρή απόδραση σε μια κοντινή πόλη, ένα Σαββατοκύριακο σε έναν οικονομικό ξενώνα ή ακόμη και μια μονοήμερη εκδρομή μπορούν να αποτελέσουν την αρχή. Η Ελλάδα είναι γεμάτη όμορφους τόπους, μικρά χωριά, παραθαλάσσιες περιοχές και μέρη που μπορεί κανείς να ανακαλύψει χωρίς να ξοδέψει μια περιουσία. Το σημαντικό δεν είναι πόσα χιλιόμετρα θα διανύσεις ούτε πόσα χρήματα θα ξοδέψεις. Είναι να προσφέρεις στον εαυτό σου λίγο χρόνο που θα ανήκει αποκλειστικά σε σένα.

Δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς τους ανθρώπους σου

Υπάρχει και μια άλλη παρεξήγηση που αξίζει να ξεκαθαρίσουμε. Το να θέλεις να ταξιδέψεις μόνη δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς την οικογένειά σου, τον σύντροφό σου ή τους φίλους σου. Δεν σημαίνει ότι θέλεις να απομακρυνθείς από τη ζωή σου ή να εγκαταλείψεις τις ευθύνες σου. Σημαίνει απλώς ότι αναγνωρίζεις πως, πέρα από όλους τους ρόλους που έχεις αναλάβει, υπάρχει και ένας άνθρωπος που χρειάζεται τη φροντίδα σου. Εσύ. Και αυτό δεν είναι εγωισμός. Γιατί δεν γίνεται να προσφέρουμε συνεχώς στους άλλους, αν δεν φροντίζουμε ποτέ τις δικές μας ανάγκες. Μερικές φορές, μια μικρή απόσταση από την καθημερινότητα μάς βοηθά να επιστρέψουμε με περισσότερη ηρεμία, καθαρότερο μυαλό και μεγαλύτερη διάθεση να χαρούμε όσα έχουμε.

Η δική μου ματιά – Χωρίς περιστροφές

Πιστεύω πως μεγαλώνοντας συνειδητοποιούμε κάτι που στα νεότερα χρόνια ίσως δεν καταλαβαίναμε. Ότι ο χρόνος περνάει πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζουμε και πως, αν περιμένουμε πάντα τις κατάλληλες συνθήκες για να κάνουμε κάτι που επιθυμούμε, μπορεί τελικά να μην το κάνουμε ποτέ. Περιμένουμε να βρεθεί η κατάλληλη παρέα, να περισσέψουν χρήματα, να τελειώσουν οι υποχρεώσεις, να μεγαλώσουν τα παιδιά, να έρθει η σωστή στιγμή. Και κάπως έτσι περνούν τα χρόνια.

Δεν πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια οικονομική δυνατότητα ή την ίδια ελευθερία να ταξιδεύουν. Για πολλούς από εμάς, ακόμη και μια μικρή εκδρομή χρειάζεται προγραμματισμό και οικονομίες. Πιστεύω, όμως, ότι πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε πολυτέλεια κάθε μικρή χαρά που προσφέρουμε στον εαυτό μας. Και κυρίως, θεωρώ πως μια γυναίκα δεν χρειάζεται να απολογείται επειδή θέλει να περάσει λίγο χρόνο μόνη της. Δεν είναι υποχρεωμένη να έχει πάντοτε κάποιον δίπλα της για να απολαύσει έναν περίπατο, έναν καφέ, μια εκδρομή ή ένα ταξίδι.

Η ζωή μας δεν πρέπει να μπαίνει συνεχώς σε αναμονή μέχρι να βρεθεί κάποιος να τη ζήσει μαζί μας. Αν έχεις τη δυνατότητα και το επιθυμείς, τόλμησε κάποια στιγμή να κάνεις ένα μικρό ταξίδι μόνη σου. Όχι για να αποδείξεις κάτι στους άλλους, αλλά για να θυμηθείς ότι, πριν γίνεις όλα όσα απαιτεί η ζωή από εσένα, ήσουν και παραμένεις ένας άνθρωπος με δικά του όνειρα, επιθυμίες και ανάγκες.

Και τελικά, ποιος είναι ο σημαντικότερος προορισμός;

Μπορεί να επιστρέψεις από ένα τέτοιο ταξίδι έχοντας γνωρίσει όμορφα μέρη, ενδιαφέροντες ανθρώπους και διαφορετικές συνήθειες. Μπορεί να γεμίσεις το κινητό σου φωτογραφίες και τις αποσκευές σου μικρά αναμνηστικά. Ίσως, όμως, το σημαντικότερο που θα φέρεις πίσω να μην χωράει σε καμία βαλίτσα. Να είναι η συνειδητοποίηση ότι μπορείς να περνάς καλά και με τη δική σου συντροφιά. Ότι η ευτυχία σου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τους άλλους. Ότι υπάρχουν ακόμη πράγματα που θέλεις να ανακαλύψεις, να δοκιμάσεις και να ζήσεις.

Γιατί το πιο όμορφο ταξίδι δεν είναι πάντα εκείνο που σε πηγαίνει μακριά από το σπίτι σου. Είναι εκείνο που σε φέρνει πιο κοντά στον εαυτό σου. Και ίσως, τελικά, ο σημαντικότερος άνθρωπος που θα γνωρίσεις σε ένα ταξίδι να είναι αυτός που σε συντροφεύει σε όλη σου τη ζωή, αλλά τόσο συχνά ξεχνάς να ακούσεις.

Ο ίδιος σου ο εαυτός.

Xrys’Pa Blog – Όσα σκέφτομαι, όσα βλέπω, όσα ζω… πάντα με τη δική μου ματιά και χωρίς περιστροφές.