Μια πόλη δίπλα στον Πειραιά, αλλά για πολλούς κατοίκους της τόσο μακριά από τις σύγχρονες συγκοινωνίες. Το Πέραμα εξακολουθεί να περιμένει καλύτερες υποδομές, ευκολότερες μετακινήσεις και μια ουσιαστική σύνδεση με το υπόλοιπο λεκανοπέδιο. Το ερώτημα όμως παραμένει: Θα φτάσει ποτέ το Μετρό στο Πέραμα ή θα συνεχίσει να αποτελεί μια προσδοκία χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα;

    Το Πέραμα είναι μια πόλη με ιστορία, με εργαζόμενους, με οικογένειες, με νέους ανθρώπους που προσπαθούν να χτίσουν το μέλλον τους. Είναι μια πόλη που για δεκαετίες έχει συνδεθεί με τη ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα, τη θάλασσα και την εργατιά. Μια πόλη που έχει προσφέρει πολλά στην οικονομική και παραγωγική ζωή της χώρας.

    Κι όμως, όταν η συζήτηση φτάνει στις συγκοινωνίες, οι κάτοικοί της εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σε άλλες περιοχές της Αττικής έχουν περιοριστεί με την ανάπτυξη των μέσων σταθερής τροχιάς.

    Γιατί, τελικά, πόσο κοντά στην Αθήνα μπορεί να αισθάνεται ένας άνθρωπος όταν χρειάζεται να υπολογίζει καθημερινά τόση ώρα για να φτάσει στη δουλειά του, στο πανεπιστήμιο, στο νοσοκομείο ή ακόμη και σε μια απλή υποχρέωση;

Μια πόλη που εξαρτάται από τον δρόμο

     Όποιος ζει στο Πέραμα γνωρίζει καλά τι σημαίνει καθημερινή μετακίνηση. Λεωφορεία, κυκλοφοριακή συμφόρηση, καθυστερήσεις και διαδρομές που πολλές φορές απαιτούν περισσότερη υπομονή από όση θα έπρεπε.

     Η σύνδεση με τον Πειραιά και τους σταθμούς του Μετρό γίνεται κυρίως μέσω οδικών συγκοινωνιών. Αυτό σημαίνει ότι μια καθυστέρηση στον δρόμο μπορεί να επηρεάσει ολόκληρο το πρόγραμμα ενός εργαζόμενου, ενός μαθητή ή ενός φοιτητή.

    Και φυσικά δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν καθημερινά αυτοκίνητο. Υπάρχουν ηλικιωμένοι, άνθρωποι με αναπηρία, οικογένειες με περιορισμένα εισοδήματα και νέοι που εξαρτώνται αποκλειστικά από τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

    Για όλους αυτούς, η συγκοινωνία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.

Το Μετρό προχωρά σε άλλες περιοχές. Το Πέραμα πού βρίσκεται;

    Τα τελευταία χρόνια η Αττική έχει δει σημαντικές αλλαγές στον συγκοινωνιακό της χάρτη. Η επέκταση της Γραμμής 3 έφερε το Μετρό μέχρι τον Πειραιά, δημιουργώντας νέες δυνατότητες μετακίνησης για χιλιάδες πολίτες.

     Το Πέραμα, όμως, παραμένει χωρίς απευθείας πρόσβαση στο δίκτυο του Μετρό.

   Και εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί μια πόλη με τόσο έντονη εργασιακή δραστηριότητα και καθημερινές μετακινήσεις να μην έχει μια πιο άμεση και αξιόπιστη συγκοινωνιακή σύνδεση;

    Δεν αρκεί να λέμε ότι το Μετρό έφτασε στον Πειραιά. Για τον κάτοικο του Περάματος, η διαδρομή δεν τελειώνει εκεί. Πρέπει πρώτα να φτάσει στον σταθμό και ύστερα να συνεχίσει προς τον προορισμό του.

    Και αυτή η επιπλέον διαδρομή είναι που κάνει τη διαφορά στην καθημερινότητα.

Το Μετρό δεν είναι απλώς ένας σταθμός. Είναι ποιότητα ζωής.

    Ας φανταστούμε για λίγο πώς θα μπορούσε να αλλάξει η καθημερινότητα στο Πέραμα με μια ουσιαστική σύνδεση σταθερής τροχιάς.

    Ένας εργαζόμενος θα μπορούσε να προγραμματίζει καλύτερα τη μετακίνησή του. Ένας φοιτητής θα είχε πιο εύκολη πρόσβαση στη σχολή του. Ένας ηλικιωμένος θα μπορούσε να μετακινείται με λιγότερη ταλαιπωρία, εφόσον οι υποδομές ήταν πλήρως προσβάσιμες.

  Παράλληλα, μια τέτοια σύνδεση θα μπορούσε να ενισχύσει την τοπική αγορά, να περιορίσει μέρος της εξάρτησης από το αυτοκίνητο και να δημιουργήσει νέες προοπτικές για την περιοχή.

   Γιατί οι συγκοινωνίες δεν είναι μόνο δρόμοι, γραμμές και σταθμοί. Είναι χρόνος που κερδίζουμε από τη ζωή μας. Είναι περισσότερες δυνατότητες για εργασία, εκπαίδευση και κοινωνική συμμετοχή.

Και μέχρι να έρθει το Μετρό, τι γίνεται;

    Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ουσιαστικό κομμάτι της συζήτησης.

   Ακόμη κι αν κάποια στιγμή αποφασιστεί η επέκταση του Μετρό προς το Πέραμα, ένα τόσο μεγάλο έργο απαιτεί μελέτες, χρηματοδότηση, σχεδιασμό και αρκετά χρόνια για να ολοκληρωθεί.

   Τι γίνεται, λοιπόν, μέχρι τότε;

    Θα πρέπει οι κάτοικοι να συνεχίσουν να περιμένουν χωρίς να βελτιώνεται η καθημερινή τους μετακίνηση;

    Η ενίσχυση των λεωφορειακών γραμμών, η αύξηση της συχνότητας των δρομολογίων, η καλύτερη σύνδεση με τους σταθμούς του Μετρό στον Πειραιά, οι κατάλληλες λεωφορειολωρίδες και η βελτίωση της οδικής κυκλοφορίας είναι ζητήματα που αξίζουν άμεση προσοχή.

     Και φυσικά υπάρχει και το τραμ, το οποίο θα μπορούσε να εξεταστεί ως μία από τις πιθανές λύσεις σύνδεσης της περιοχής, με βάση τις πραγματικές ανάγκες, το κόστος και τις τεχνικές δυνατότητες.

  Το σημαντικό είναι να υπάρξει ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Το Πέραμα δεν μπορεί να περιμένει για πάντα

     Μια πόλη δεν αναπτύσσεται μόνο με έργα βιτρίνας. Αναπτύσσεται όταν οι άνθρωποί της μπορούν να ζουν καλύτερα, να μετακινούνται με ασφάλεια και να έχουν ίσες ευκαιρίες με τους κατοίκους άλλων περιοχών.

  Το Πέραμα δεν ζητά κάτι παράλογο. Ζητά να αντιμετωπιστούν σοβαρά οι συγκοινωνιακές του ανάγκες.

     Και η συζήτηση δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν θα φτάσει κάποτε το Μετρό. Πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες απαντήσεις για το ποια έργα μπορούν να γίνουν, πόσο θα κοστίσουν, ποιος θα τα χρηματοδοτήσει και πότε θα μπορούσαν να υλοποιηθούν.

    Γιατί οι κάτοικοι έχουν ανάγκη από πραγματικές λύσεις και όχι μόνο από μελλοντικά σχέδια.

Θα έρθει τελικά το Μετρό;

  Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ευχές ή υποσχέσεις. Χρειάζεται επίσημος σχεδιασμός, τεχνική τεκμηρίωση, χρηματοδότηση και σαφές χρονοδιάγραμμα.

  Μέχρι να υπάρξουν όλα αυτά, το Μετρό στο Πέραμα παραμένει περισσότερο μια διεκδίκηση και μια προσδοκία παρά ένα έργο με εξασφαλισμένη ημερομηνία παράδοσης.

Και ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι μόνο πότε θα έρθει το Μετρό.

Είναι γιατί οι κάτοικοι μιας πόλης τόσο κοντά στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας εξακολουθούν να χρειάζεται να αγωνίζονται για κάτι τόσο βασικό όσο μια γρήγορη, αξιόπιστη και αξιοπρεπή μετακίνηση.

   Το Πέραμα δεν χρειάζεται απλώς μια θέση στους μελλοντικούς συγκοινωνιακούς χάρτες.

Χρειάζεται μια θέση στον σημερινό σχεδιασμό.

Γιατί οι άνθρωποί του δεν μπορούν να περιμένουν για πάντα.

Και τελικά, μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να ρωτάμε μόνο «πότε θα έρθει το Μετρό» και να αρχίσουμε να απαιτούμε συγκεκριμένες απαντήσεις για το πώς θα βγει το Πέραμα από τη συγκοινωνιακή του απομόνωση;

   Πιστεύετε ότι η λύση είναι το Μετρό, το Τραμ ή η ουσιαστική ενίσχυση των λεωφορείων; Η δική σας εμπειρία έχει σημασία.»